Bij het minste of geringste voel jij je als dat konijn in het schijnsel van de koplampen van een auto. Je voelt je bevroren vanbinnen. Je hebt het gevoel dat je vastzit. Je kunt moeilijk keuzes maken, stelt dingen uit en hebt het gevoel dat elke druppel de emmer kan laten overlopen. Dát is precies wat bevriezen met je doet: het voelt alsof je op instorten staat en het liefst zou je je helemaal terugtrekken.
Je kent het vast: dat gevoel van vastzitten, alsof elke beweging te veel is. Bevriezen is een van onze oudste overlevingsreacties, en het kan zowel helpend als beperkend zijn, afhankelijk van hoe je ermee omgaat. Wanneer je in een gereguleerde bevriesreactie zit, ben je in staat om kort stil te staan, zoals bij een plotselinge schrik, en je daarna weer in beweging te brengen. Het kan letterlijk je leven redden als er een ladder omvalt en je plotseling bevriest, omdat je er anders onder terecht was gekomen als je was doorgelopen. Maar in figuurlijke zin kan het ook: tijdelijk even geen pijn of emoties ervaren kan handig zijn als je het verdriet over je zieke oma even niet wilt voelen. Of wegdromen, zodat je de pijn in je lichaam niet meer voelt. Maar in een gedisreguleerde bevriesstaat kun je vastlopen, keuzes uitstellen en een gevoel hebben alsof je elk moment kunt instorten.
Hoe meer de reactie van bevriezen ingesleten raakt, hoe vaker je deze route gebruikt. Je raakt erin verstrikt. Je voelt je leeg vanbinnen, zelfs als alles vanbuiten lijkt te functioneren. Het maken van beslissingen voelt verlammend en wordt steeds moeilijker. Je hebt een constante behoefte om je terug te trekken en hebt weinig energie om zelfs de kleinste dingen te doen.
Het goede nieuws is dat je uit deze staat kunt komen. Wanneer je begint te herkennen in welke staat je zenuwstelsel zich bevindt, voel je je minder machteloos. Bewustwording van je bevriesreactie is de eerste stap naar regulatie. Begin klein: simpele acties zoals langzaam bewegen, een kopje thee maken en jezelf toestemming geven om even niets te hoeven doen. Het zijn de eerste stapjes om je zenuwstelsel weer te reguleren.
Het doel is niet om helemaal nooit meer te bevriezen, maar om te leren wanneer je in een bevriesstand schiet en hoe je daar op een gezonde manier mee omgaat. Lichaamswerk en eenvoudige kleine oefeningen helpen je om het eerste stapje te zetten om weer in beweging te komen: bewust je kopje thee drinken, je kat aaien of een vriendin appen. Je kunt bijvoorbeeld even pauzeren en je omgeving scannen als je merkt dat je gespannen bent. Oefeningen zoals het bewust ademen, rustig bewegen of kort contact maken met je omgeving kunnen helpen om uit de gedisreguleerde bevriesstand te komen en weer in verbinding te komen met jezelf.
Wil je wat meer ondersteuning als je ervaart dat bevriezen jouw overlevingsroute is? Kijk dan eens naar mijn mini videotraining. Met heel korte, praktische oefeningen leer je beter naar je lichaam te luisteren. Het is een eerste stap naar een leven met meer verbinding met je zenuwstelsel en je lichaam, met minder stress en een verbeterde levenskwaliteit. Wil je er écht mee aan de slag gaan? Meld je dan aan voor mijn groepstraining.